Fjalimi i fundit i Michael Jackson para turneut të papërfunduar “This Is It” mbetet një nga momentet më të paharrueshme të historisë së muzikës botërore. Ai nuk ishte thjesht një deklaratë për shtyp, por një ngjarje që u kthye në simbol të shpresës, pritjes dhe tragjedisë së ardhshme. Në këtë artikull do të ndalemi tek rrëfimi i asaj dite, emocionet që ai përcolli, kuptimi që kishte turneu i planifikuar dhe trashëgimia që la pas ky fjalim i fundit publik i “Mbretit të Pop-it”.
Në mars të vitit 2009, në sallën madhështore të O2 Arena në Londër, mijëra fansa prisnin me padurim paraqitjen e Michael Jackson-it. Ai u shfaq në skenë i veshur me xhaketën e tij të zakonshme me shkëlqim, duke përshëndetur turmën që e adhuronte pa kushte. Pas një pauze disa sekondëshe, ai e nisi fjalimin me një deklaratë të thjeshtë por të ngarkuar emocionalisht: “Këto do të jenë shfaqjet e mia të fundit në Londër. Ky është fundi… Kjo është ajo!”. Fjalët e tij u pritën me brohoritje, por në të njëjtën kohë me një ndjenjë melankolie, sepse publiku kuptoi se kjo do të ishte hera e fundit për të parë Jackson-in në një tur madhështor.
Ky fjalim kishte një qëllim të qartë: të njoftonte një rikthim spektakolar pas shumë vitesh mungesë nga skena. Turneu “This Is It” do të përbëhej nga 50 koncerte të planifikuara në Londër, të cilat u shiten të gjitha brenda disa orësh. Ishte një shenjë e qartë se, pavarësisht viteve të vështira, skandaleve dhe problemeve shëndetësore, Michael Jackson mbetej i pazëvendësueshëm në sytë e publikut botëror. Fjalimi i tij i fundit nuk ishte vetëm një premtim për spektakël, por edhe një betim se do t’i jepte fansave gjithçka që kishte.
Në ato pak minuta, Jackson nuk foli shumë. Ai përdori fjali të shkurtra, të mbushura me emocion. Me gjestet e tij karakteristike, ai shtrëngoi grushtin në ajër dhe buzëqeshi, duke i dhënë shpresë turmës se po vinte një epokë e re. Por historia tregoi se ky moment nuk ishte fillimi i një kapitulli, por hyrja në fundin e një legjende.
Për të kuptuar peshën e këtij fjalimi, duhet të kthehemi pas dhe të kujtojmë rrugëtimin e Michael Jackson-it deri në atë pikë. Pas suksesit të jashtëzakonshëm në vitet ’80 dhe ’90, me albume si “Thriller”, “Bad” dhe “Dangerous”, karriera e tij kishte marrë një kthesë të vështirë. Ai u përball me procese gjyqësore, probleme financiare dhe një imazh publik të dëmtuar. Për shumë njerëz, rikthimi i tij në vitin 2009 ishte një përpjekje për të rifituar dinjitetin dhe lavdinë e humbur. Kështu, fjalimi i fundit në Londër mori një kuptim të dyfishtë: si një rikthim artistik dhe si një shans i fundit për të shkëlqyer.
Fjalimi u shoqërua nga një atmosferë elektrizuese. Fansat valëvitnin postera, brohorisnin emrin e tij dhe qanin nga emocionet. Shumë prej tyre kishin pritur me orë të tëra për të parë idhullin e tyre edhe për disa minuta. Për ta, Michael Jackson ishte më shumë se një këngëtar; ai ishte një figurë kulturore, një njeri që u kishte dhuruar këngë dhe koreografi që do të mbeteshin përgjithmonë pjesë e kujtimeve të tyre. Kjo lidhje e fortë mes tij dhe publikut ishte evidente në çdo sekondë të atij fjalimi.
Megjithatë, pas entuziazmit fshihej një e vërtetë tragjike. Vetëm pak muaj më vonë, më 25 qershor 2009, Michael Jackson ndërroi jetë papritur në moshën 50-vjeçare, duke mos arritur të realizonte asnjë nga shfaqjet e premtuara. Lajmi i vdekjes së tij tronditi botën, duke e shndërruar fjalimin e fundit në një testament simbolik të karrierës së tij. Fjalët “This Is It” morën një kuptim të ri, duke u parë jo vetëm si njoftim për një tur, por si një lamtumirë e fundit për botën.
Nga ana profesionale, ky fjalim u bë pjesë e trashëgimisë së Michael Jackson-it. Ai tregon se sa e fuqishme mund të jetë lidhja mes një artisti dhe fansave të tij, edhe në momentet e fundit. Për shumë studiues të kulturës popullore, ky fjalim simbolizon kontrastin mes madhështisë së një figure artistike dhe brishtësisë së njeriut që qëndron pas saj. Michael Jackson ishte një ikonë, por edhe një njeri i lodhur nga presioni i pafund i famës.
Në retrospektivë, fjalimi i fundit i Michael Jackson është një kujtesë e fuqisë së ëndrrave, shpresave dhe premtimeve. Edhe pse ai nuk arriti t’i realizonte koncertet e tij, ai la pas një premtim që vazhdon të jetojë në kujtesën kolektive të fansave. Dokumentari “This Is It”, i publikuar pas vdekjes së tij, e përforcoi edhe më shumë këtë mesazh, duke treguar përgatitjet, pasionin dhe përkushtimin e tij për të dhënë një shfaqje që do të mbetej në histori.
Fjalimi i fundit i Michael Jackson në Londër nuk ishte thjesht një moment mediatik. Ishte një simbol i një njeriu që, pavarësisht vështirësive, besonte se arti dhe muzika kishin fuqinë të ndryshonin botën. Ai përshëndeti turmën duke thënë “Ju dua nga thellësia e zemrës sime” – një deklaratë që sot tingëllon si një mesazh lamtumire dhe dashurie të përjetshme për të gjithë ata që e ndoqën në udhëtimin e tij muzikor.
Në fund, ky fjalim mbetet i paharruar jo vetëm për fansat, por edhe për historinë e muzikës moderne. Ai shënon një moment ku legjenda dhe realiteti u bashkuan për herë të fundit, duke lënë pas një ndjenjë nostalgjie, respekti dhe trishtimi. Michael Jackson u largua nga kjo botë, por mesazhi i tij i fundit vazhdon të frymëzojë breza të tërë: arti është i pavdekshëm, edhe kur artisti nuk është më.
